tirsdag 25. mars 2008

Kongen på Haugen

Då me gjekk ein tur kring Lågdalsmuseet hin dagen snusa brått lisle hunden ut i vêret og hadde fått ferten av noko særs spanande... ein liten pus?



Hånei du, dette var ingen liten pusekatt. Dette var Kongen på Haugen, ein barsk hannkatt som ikkje let seg skremme av ein skarve hund!



I staden myste han mot oss med smale auge og helsa oss med krumma rygg og viftande hale.
Alle som har kjent ein katt veit kva det tyder...



Og ikkje var han den som sprang sin veg, slik andre pusar gjer. Nei, han kom etter oss, han!



Og la seg midt i gata, med eit uttrykk surare enn små villplommer i juli....



- då me vende ryggen til, retta han seg opp og kasta mest umerkeleg på hovudet - eit lite hmf!
på kattars vis.

2 kommentarer:

Ugla sa...

Så stor og fæl ein katt. Det hundhovudet du har på sida di er mykje finare.
Ugla

lilledora sa...

ÅÅÅ, så fin en pus, riktig en sjefspus, osså ligner han så på Gulle, lynesdalens døde katt, Han/hun var fin og , hunden. Riktig en så god snuppeluppe. Noen jeg kjenner har kjøpt seg gullfisker, som kosedyr. Man kan bruke så mangt og de dør etter hvert. Andre jeg kjenner hadde og fisker, men de dødde aldri, så mammaen i huset kastet dem i do en dag alle barna var på skolen. Morder sa sønnen i huset. Ja man opplever mangt igjennom et langt liv.